Finans

Dolar Alış 1.8207
Satış 1.8295
Euro Alış 2.3249
Satış 2.3361

Saat-Takvim

Geçmişin İzleri
Hüseyin Sayın
Okunma  Yazar : Hüseyin Sayın
Yorumlar  Yorum Sayısı : 6
Okunma  Okunma : 1330
Tarih  Tarih : 17 Nisan 2010, 18:07

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Akıp giden zamanın içinde bir yerlerde var olmak, zamanı hissetmek ne güzel şey...Peki zamanın farkındamıyız yeterince? Arada durup düşünüyormuyuz ? Ben kimim ?  Ne Yapıyorum diye? Yaşadıklarımız var ve de yaşayacaklarımız...zaman kıskacı arasında ne kadar kendimiziz...Geride bıraktığımız zamanı ya da anları iyi değerlendirebildikmi?  Arkamıza baktığımızda  keşkelerimiz mi çok acaba? Geçmişi anlamadan geleceğimizi kuramayacağımız söylendi bize...Nerden geldiğimizi, atalarımızı ,dedelerimizi,ninelerimizi tanıyabildik mi veya onların sevgilerinden yeterince faydalanabildik mi?Dedesiz büyümeyi iyi bilirim ben..Dedelerimi tanıyamadım ...Ninelerimle büyüdüm...Ne büyük bir eksiklik bu, şimdi anlıyorum .Zaman ilerledikçe daha iyi anlayacağım buna kuşkum yok.Onlarla aynı yaşa geldiğimde ,aramızda fark kalmadığında onları anlıyor olabileceğim.Zamanın ,ne yaşadığımız ile ilgili kısımları kadar , mekan bölümü de önemli... Nereye aitiz ? Nereyi en çok özlüyorsak oraya aitiz bence.Doğduğumuz, çocukluğumuzun geçtiği,gençliğimizi yaşadığımız yerleri en fazla...Şimdi içinde olduğumuz yerlerden daha fazla...Rüyalarımızda çocukluğumuzun geçtiği köyü,mahalleyi,sokakları görüyoruz. Bir de o zamanlar mutluysak ,daha çok özlüyoruz.Bu anlamda köyde büyümek, köyde çocukluğu geçirmek daha anlamlı şehirden.Köydeki çocuklar şehirde büyüyen çocuklardan daha şanslı. Herkesin birbirini tanıdığı ,dostluğun ve mutluluğun hissedildiği saf bir yer köy. Bunu yaşamayanlar bilemez, bu duygunun güzelliğini...Şehirde büyümek ,teknoloji sayesinde daha çekici görünse de , inanın köyde büyümenin güzelliklerinden mahrum olmak kadar kötü bir şey olamaz. Kökleri ne kadar güçlüyse ağacın,insanında köklerinin güçlü olması içinde köy hayatı o kadar önemli bence .Şimdilerde teknoloji bizi o kadar sarmış ki , sanki onsuz yaşayamayacağımızı düşünüyoruz ama dedelerimiz,ninelerimiz suyun ve elektriğin  olmadığı evlerde yaşadılar. Televizyon ile bile yaşlılıklarında tanıştılar...Şuna eminim ki onlar bizlerden daha huzurlu ve mutluydular...Ben bu mutluluğu kısmen olsa da anlayabiliyorum.

                                              

                                             17.4.2010 Hüseyin Sayın /Delice Kaymakamı

Yazdırılabilir Sayfa Yazdırılabilir Sayfa | Word'e Aktar Word'e Aktar | Tavsiye Et Tavsiye Et | Yorum Yaz Yorum Yaz

Bu habere toplam 6 yorum yazılmıştır.

Ramazan KOÇAK [ 23 Nisan 2010, 23:24 ]
Bu yazıdan anladığım Rahmetli Babam Mustafa Koçağın her boş bir zamanında İstanbuldan 2 günlüğünede olsa kuzzayurt köyüne gitmeğe isteğini duyuyordu:ve Babamın en büyük hayalı emekli olunca tekrardan köyüne dönmekti.Belkide istanbul'un kalabalıklığından kaçış yada Kaymakam beyinde tasvir ettiği gibi çocukluğunu ve Gençliğinin geçtiği ve yavan ekmekle bile mutlu olduğu :günleri aramak için gidiyordu.Şimdi daha iyi anlıyorum ben köyümüzü pek bilmesemde derler ya kan çekiyor diye öyle bir durum gerçekten bende her fırsatta gitmeye en azından 1-2 gün kalmaya çalısıyorum tabi bu koca hayat bizi kökümüzü öğütmesse :Kaymakamım elinize kolunuza sağlık yazılarınızın devamını bekliyoruz.İnşallah mayıs ayında Yağmur duasında Dernek yönetmimizin dediği gibi sizi köyümüze bekliyoruz.
Yakup Özdemir [ 21 Nisan 2010, 10:16 ]
Sayın kaymakamımıza teşekür eder bize ışık tutan böyle yazılarının ve bizlere desteğinin devamını dilerim.Saygılarımla
Tahsin Akgül [ 19 Nisan 2010, 23:47 ]
sayın kaymakam beyin; sitemizde yazmış olduğu yazı Türk toplumunun yaşam tarzını çok güzel özetlemiştir.Toplumumuzun büyük çogunluğu zor koşullarda yaşamlarını sürdürmüş.İş,okul ve daha güzel bir gelecek kurmak üzere şehirlere göç etmişlerdir.Nufusumuz yoğun olarak şehirlerde yaşamaktadır.Bu günkü gelişmişlik düzeyimiz ne olursa olsun ,hangi sıkıntıları çekmiş olursak olalım doğup büyüdüğümüz topraklara hep bir özlem ,hep bir sevgi duymuşuzdur.Hangi makamda olursak olalım dogduğumuz toprakları hatırladıkça içimiz cız eder.Köyümüzü ,insanlarımızı ve büyüklerimizin güzelliklerini birbirimize anlatır nerede o günler diye hep hayıflanır dururuz.Modern yaşam tarzında eskinin konşuluklarını,sevgi ve saygıyı bulamıyoruz.Çevremizdeki insanlar çok yabançılaştı.Toplu yaşam alanlarında insanlar birbirlerini tanımıyor selam vermiyor.Bençil bir toplum olma yolunda epey ilerleme sağlamışız.Tüm bunlara rağme yine de ümüt var olmak isterim.Temennim şudur ki insanlar önce kendini bir öz eleştiriye tabii tutup yanlış davranışlarını düzetmek olmalı.Herkese sağlık ve mutluluklar dilerim.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

Bu Yazarın Önceki Yazıları

Son Haberler

Yazarlarımız

YETENEK SEÇİMİ02 Nisan 2011

Anket

Müttefikler Gelibolu Yarımadasını hangi tarihte terk ettiler?






Tüm Anketler

Haber Ara


Gelişmiş Arama

Genel Arama

Hava Durumu

Tüm İller
Web sitemizin içeriği Kuzayyurt Köylüleri tarafından hazırlanmaktadır.
Kaynak gösterilmeden başka yerde kullanılması yasaktır.Aksi taktirde yasal yollara başvurulacaktır.
Sitemizi en iyi 1024x768 Çözünürlüğünde, İnternet Explorer 7-8 ve Mozilla/Firefox`da kullanabilirsiniz.Laptop`larda veya geniş ekranlarda site farklı görünebilir
İnternet Explorer 7-8`i indirmek için Buraya Tıklayın (Eğer internet explorer 6 kullanıyorsanız) Mozilla/Firefox indirmek için ise Buraya Tıklayın