DİN VE DİNE OLAN İHTİYAÇ.
"Din,akıl sahiplerinin kendi hür iradeleri ile en iyiye,en doğruya ve en güzele ulaştıran ilahi bir kanundur."
İnsan,ferk olarak da toplum olarak da dine muhtaçdır.İlkel insandan tutunda bugünkü teknolojik gelişmeleri gerçekleştiren insana varıncaya kadar tarih öncesi ve sonrası hiç bir devirde din duygusu taşımayan topluluğa rastlanmamıştır.Çünki:
İnsanın ruh ve beden olmak üzere iki yönü vardır.bunlar,nitelik itibari ile birbirinden ayırt olsalarda öyle bir bütünlük içerisindelerki,ruh olmadan beden bir işe yaramayacağı gibi,bedensiz ruhunda bir anlamı yoktur.Aynı zamanda her ikisinin pek çok arzu ve istekleri vardır.insan,ne bedeni nede ruhi ihtiyaç ve arzularını ihmal edemez.Bu bakımdan insan beden itibari ile yaşamak için herşeyden önce gıdaya ve tehlikelerden korunmak içinde barınacak bir yere ne kadar muhtaç ise,ruhi yöndende manevi bir kuvvete o kadar muhtaçtır.İnsan madde aleminde öyle bir dayanak bulamayacağı gibi aklıda onun bu ihtiyacını karşılamak için yeterli değildir.Ruhun ise pek çok istekleri vardır,öyleki,bunlar için bir sınır yoktur.İnsan gerçek anlamda mutluluğa ancak ruhun sınırsız olan bu isteklerin temin edilmesi ile ulaşabilir.
İnsan hayatı bir mücadeleden ibarettir.İnsan bu mücadelede bazen başalırı olamaz.Maddi bütün sebeplere baş vurduğu halde önüne çıkan engelleri aşamaz.Böyle bir durumda karşılaşan insan,kendi kuvvet ve gücünün üstünde daha büyük bir kuvvetin varlığına inanmayacak olursa bunalıma düşer,hayatına bile kıyar.Fakat sonsuz güç ve kuvvet sahibi yüce bir yaratıcıya inanmış olan bir kimse ise karşılaştığı engeller ve güçlükler karşısında ümidini yitirmeyerek ilahi kudretin büyüklüğünü ve ümitsizliğe düşmeyelere daima yardım edeceğini düşünerek ona sığınır,kendini kaybetmez.
İnsanın ruh yönünden yükselip olgunlaşması,yaratılışının bir gereğidir.Bu,ancak yüksek ahlakla elde edilir.Ahlak üstünlüğü ise din duygusu ile gelişir.İnsan ALLAH sevgisinden ve din duygusundan yoksun olduğu an pek çok insani özelliklerini kaybetmiş olur.ALLAH a inanmayan ve sorumluluk duygusu taşımayan bir kimsede ahlaki üstünlüğün bulunmayacağı tabidir.Çünki üstün ahlakın kaynağı dindir.
Özet olarak,hangi yönden bakılırsa bakılsın din,insan için bir ihtiyaçtır.
Fert olarak din,insana ne kadar gerekli ise toplum açısındanda o kadar gereklidir.İnsanlar toplu halde yaşarlar,bu,onların yaratılışında var olan bir özelliktir.Hiç kimsenin yalnız başına maddi ihtiyaçlarını karşılamaya yetmez.
Bir arada yaşamak durumunda olan insanların,birbirlerine karşı bir takım hak ve sorumlulukları vardır.Toplumların devamı,fertlerin birbirlerine karşı olan bu görevlerini yerine getirmeleri ile mümkündür.Bir insanın başkalarının haklarına karşı saygılı olması,görev ile hakkın mükaddes olduğuna inanmasına bağlıdır.Bundan böyle toplu halde yaşama mecburiyetinde olan insanların birbirlerine karşı yükümlülüklerini yerine getirmelerini sağlayan ahlak kurallarına uymaları kaçınılmazdır.Bu itibarla,toplum hayatı açısından bu kadar önemli olan ahlak için,sağlam bir temele iyi iye kötüyü ayırt edecek gerçek bir ölçtye ihtiyaç vardır,o ölçüde dindir.
Yazar
Yorum Sayısı
Tarih
